Kaybettiğim dengemi bulmak üzere yürüdüm... Yürüdüm...

Yürüdükçe yürüdüm. Adımlarımın izi kaldırımlarda değil zihnime nakışlanıyordu. Her bir nesneyi, ağacı, insanı, esnafı ve duvar yazılarını görmek üzere itina ile ve esirgeyerek yürüdüm. Yürüdükçe daha önce hiç dikkat etmediğim şeyleri görüyor, gördükçe sırtımdaki gömleklerden birinden daha kurtuluyordum. Yıllar önce almış olduğum “Görmenin Fenomonolojisi” dersi geldi aklıma. Derse kaydımı yaptırmış, not tutmuş, sınava girmiştim. Öylece kalmıştı o notlar. Zihnimde hiç dolaşıma girmeden, hayatıma karışmadan,

Bu haber Yeni Şafak kaynağının yayınından alınmıştır; tamamı ve tüm hakları kaynağa aittir.